آخرین مطالب
امکانات وب
نخست واژه ی عکاسی: در لغت به معنای روش عکاسی و عکسبرداریاست در بسیاری از زبانها به عکاسی فوتوگرافی (Photography) و یا واژه ای معادل با آن میگویندکه ترکیبی از دو کلمهٔ یونانیفتو به معنی نور و گرافی به معنی ثبت یا نگارش است. بنابراین، فتوگرافی را میتوان به معنای نقش کردن با نور دانست. میتوانید فوتوگرافی و فوتوگراف را با واژه های عکاسی و عکس که در پارسی استفاده میشود ، مقایسه کنید، همان طور که مشخص است در واژه ی فوتوگرافی نقش "نور" به عنوان عامل اصلی ایجاد یک عکس ( فوتوگراف) کاملا برجسته است در مقابل در پارسی عکس در واقع به تصویر تشکیل شده ی یک شیء اشاره میکند. خب این از واژه ی عکاسی !
اما عکاسی را به اصطلاح میتوان ثبت و ایجاد یک تصویر تعریف کرد که در عموما در دو مرحله ی کلی انجام میشود: نخست، بدستآوردن تصویر- تصویر یک شیء یا مجموعه ای از اشیاء- به وسیلهٔ دوربینو ثبت آن روی نگاتیو(فیلم) یا گیرنده تصویرالکترونیکی (در دوربینهای دیجیتال) و دوم، ظاهر کردن تصویر مخفی حاصل از دوربین عکاسی(ظهور)،و پایدارکردن آن(ثبوت). ( به مفهوم ظاهر کردن عکس در عکاسی دیجیتالی بعدها خواهیم پرداخت)
مختصری هم از تاریخچه و پیشینه ی عکاسی یاد کنیم:
اساس تکنیکی که در دوربین عکاسی استفاده میشود (تا پیش از مرحله ی ثبت تصویر)، به زمانهای بسیار دور باز میگردد موزی، ارسطو و اقلیدس در سدهٔ ۴ و ۵ پیش از میلاد نحوهٔ کارکرد دوربین سوراخ سوزنی[1]را شرح دادهبودند ( اگر یادتان بیاید در کارتون ایکیوسان هم به این تکنیک اشاره شده بود!
ابن هیثم تئوری دوربین سوراخ سوزنی را گسترش داد و در مشاهدات خورشید گرفتگی خود از وسیلهای به نام «جعبه تاریک» استفاده کرده بود.او برای نخستین بار از دوربین سوراخ سوزنی و دوربین تاریکخانه ای در آزمایشهایش جهت بررسی خواص نور پرداخت.آلبرتوس ماگنوس در قرن سیزدهم میلادی نیترات نقره و ژرژ فابریسیوس نقره کلرید را کشف کرد. و دانیل باربارو در سال ۱۵۶۸ میلادی نحوهٔ عملکرد دیافراگم و کارکرد عدسی در دوربین تاریکخانهای را شرح داد. ویلهلم هومبرگ در سال ۱۶۹۴ میلادی توضیح داد که نور چگونه برخی از مواد شیمیایی را تاریک میکند و در سال ۱۸۰۲ میلادی توماس وجوود انگلیسی توانست بر روی سطح های حساس شده با نیترات نقره تصویر شفافی به دست آورد. و بدین ترتیب ثبت تصویر هم میسر شد. اولین تصویر لیتوگرافی نوری در سال ۱۸۲۲میلادی توسط مخترع فرانسوی، ژوزف نیسه فورنیپس تولید شد اما گویا در هنگام رونوشت برداری از بین رفت. اما نیپس در سال ۱۸۲۶ دوباره توانست عکسی دائمی از طبیعت به نام اصطبل و کبوترخانه را خلق کند. ولی زمان نوردهی این عکس هشت ساعت بود که زمان بسیار درازی است، و مشکل دیگر هم این بود که تصویر نگاتیو بود یعنی هر چه سفید بود را سیاه هرچه سیاه بود را سفید نشان میداد. اما به هر حال بدین ترتیب گام مهم ثبت تصویر در عکاسی هم برداشته شد و پدیده ی عکاسی به سرعت تکمیل شد ( این روند حتی امروزه هم ادامه دارد!)
از آنجایی که صحبت از تاریخچه ی عکاسی خود مستلزم نوشته ی مفصلی است و از حوصله ی این مقاله خارج است در بخشی دیگر از سایت به صورت جداگانه به تاریخچه ی عکاسی و عکاسان خواهیم پرداخت.
همان طور که مشخص است "عکاسی" به طور عمده در سه نقشِ علمی ( پدیده ای در رابطه با نورشناخت در علم فیزیک) ، صنعتی ( کاربردهای عکاسی در زمینه های مختلف صنعت ، پزشکی ، مستندسازی ، جرم شناسی و...) و هنری ( هنر عکاسی) ظاهر میشود. که در سایت فوتوگرام بیشتر بر روی جنبه ی سوم ( هنری) تمرکز خواهیم کرد.
خب به گمانم تا همینجا برای صحبت مختصری از معنا و مفهوم عکاسی کافی باشد.
تا بعد
[1]اتاق تاریک منجر به تکامل عکاسی و پیدایش دوربین عکاسی شد. اتاق تاریک عبارت از اتاقی بدون پنجرهاست که به جز روزنهای که بر یکی از دیوارهای اتاق تعبیه شده، هیچ نوری به آن وارد نمیشود. تصاویر یا چشمانداز های روبهروی روزنه به صورت وارونه بر دیوار روبرویش بازتاب مییابد که قابل دیدن است. بعضی از نگارگران از تصاویر بازتاب یافته به عنوان الگوی نقاشی استفاده میکردند. بعدها این اتاق تاریک در ابعاد کوچکتر تبدیل شد به دوربین عکاسی شد یعنی در برابر روزنهای که وجود داشت مادهٔ حساس به نور قرار میدادند تا تصاویر بازتابش یافته، ثبت و ضبط شوند.
ما را در سایت تاریخ عکاسی در ایران دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 25